Na mijn studies Rechten (UvA) en Bedrijfskunde (Nyenrode University) heb ik acht jaar in het bedrijfsleven gewerkt in verschillende commerciële functies. Tot ik er achter kwam dat werken in een kantooromgeving mij eigenlijk helemaal niet gelukkig maakte. Ik ben een dag minder gaan werken om het vak te leren aan het SVGB in Nieuwegein en al tijdens de opleiding maakte en verkocht ik tassen vanuit mijn woonkamer om van dat geld weer nieuwe materialen in te kopen. Van mijn personeelsopties kocht ik mijn 1e naaimachine. Inmiddels heb ik ook een schalmmachine, riemensnijder, foliedrukmachine en een stans. 3 jaar geleden heb ik mijn baan opgezegd, mijn koophuis verhuurd en ben in mijn atelier in Amsterdam getrokken. Sindsdien is Depster Design een echt bedrijf en werk ik zoveel mogelijk zelf aan de tassen. Mijn moeder helpt een aantal dagen per week mee met werkvoorbereiding, inkoop van materialen en de verkoop.
2. Waar haal je je inspiratie vandaan?
Mijn inspiratie kan overal vandaan komen, maar er moet wel ‘ruimte’ voor zijn in mijn hoofd. Soms droom ik een geweldig idee, soms inspireert het Amsterdamse straatbeeld me. Maar ook tijdschriften, fotoboeken, musea en architectuur prikkelen me. En ik kom altijd vol met indrukken en fantastische ideeën terug vvakanties en verre reizen.
3. Als je ooit in het atelier van een kunstenaar/vormgever/ambachtsman (dood of levend) kon kijken, wie zou dat dan zijn?
De fabrieken waar Hermes naar verluid haar tassen met de hand afwerkt, het bureau van LVHM, waar het creatieve proces van ontwerpen van Marc Jacobs en zijn team plaatsvindt en het atelier aan huis van kunstenaarsduo Gilbert & George in London.
4. Kan je iets vertellen over je creatieve proces?
Twee keer per jaar is het rustig genoeg in het atelier om een aantal nieuwe modellen te ontwerpen en uit te werken. Ik baseer mijn schetsen op door te tijd heen gemaakte mood-boards met inspiratie (foto’s, plaatjes, staaltjes van materialen). Vervolgens maak ik patroondelen en een 1e proefmodel. Soms is deze tas gelijk goed genoeg om als ‘nummer 1’ door mij of mijn moeder getest te worden, soms moet het nog een keertje over. In de ‘nummer 2’ verwerk ik de laatste aanpassingen en hiervan worden de productfoto’s en een animatie gemaakt voor op de site. In mijn atelier heb ik van ieder model een of meerdere voorbeeld tassen hangen, welke gepast of direct gekocht kunnen worden door de klant.
5. Wat betekent ambacht voor jou?
Ambacht betekent voor mij met heel je ziel en zaligheid uit niets iets maken wat je mooi vindt. Maar ook hard werken en streven naar perfectie. Ik vind het jammer dat in Nederland de ambachtschool verdwenen is, evenals veel productie. Nu moeten jongeren verplicht een studie volgen, terwijl ze misschien liever een vak of ambacht leren. Ik ben dan ook voor de invoering van een Meester-titel systeem, zoals ze dat ook in Duitsland hebben. Iemand kan dan echt een Meester-schoenmaker of Meester-Leerbewerker worden door heel goed te worden in zijn vak.
6. Doe je naast je werk als tassen/schoenmaker nog andere dingen?
Ik ben 7 dagen in de week werkzaam in mijn eigen bedrijf. Omdat mijn klanten veelal een (goede) baan hebben ontvang ik ze ook ’s avonds of in het weekend voor hun ‘personal shopping’ in mijn Studio. Als eigen ondernemer kan je gelukkig je tijd helemaal zelf indelen dus ik begin ’s ochtends dan ook wat later. Naast de tassen verkoop ik ook ingekochte klein lederwaren en andere nauw aanverwante producten.
7. Welk handgemaakt object in jouw bezit is jou het meest dierbaar?
Ik roep altijd:” bij brand en het verlaten van het pand; bags and children First!” Want alle tassen die ik maak zijn als mijn kinderen. Ze gaan op de foto, worden genummerd en met pijn in mijn hart uitgezwaaid als ze naar hun nieuwe eigenaar gaan. Daartussen zou ik nooit kunnen kiezen! Daarnaast zijn de vele mooie foto’s die ik op mijn mooie reizen heb gemaakt me heel dierbaar en ik ben helemaal dol op de verlovingsring die mijn man zelf voor mij heeft samengesteld en laten maken.
8. Wat zou je over 10 jaar bereikt willen hebben?
Ik zou graag een substantiële omzet willen kunnen realiseren zonder de exclusiviteit van mijn merk daarbij te ondermijnen. Mijn bedrijf heeft dan ook een prachtige showroom en het merk internationale bekendheid. De tassen zijn dan bekend als gewaardeerde kunstobjecten, niet vanwege hun omvangrijke afzet, maar hun schoonheid en vakmanschap.
9. Wat zou de titel van je memoires zijn en waarom?
Leef je droom, want het leven is kort! Van tassen maken word je misschien niet rijk, maar ik geniet iedere dag van mijn werk en we werken nu eenmaal een groot deel van ons leven. Dan kan je maar beter iets doen waar je gelukkig van wordt, toch?
www.depster.com
